Hedendaagse kunst
Audiogids MUSAC (Museo de Arte Contemporáneo de Castilla y León)
Het museum voor hedendaagse kunst van Castilla y León heeft een gevel van gekleurd glas als eerbetoon aan het glas-in-lood van de kathedraal. Een in Europa bekroond gebouw waar middeleeuws licht in hedendaagse taal wordt herlezen.
- 40 min audio
- Hedendaagse architectuur
Het MUSAC, Museo de Arte Contemporáneo de Castilla y León, werd in 2005 geopend in de noordelijke stadsuitbreiding van León. Het werd ontworpen door het bureau van Luis Mansilla en Emilio Tuñón en kreeg in 2007 de Europese Prijs voor Hedendaagse Architectuur van de Europese Unie, de Mies van der Rohe-prijs, een van de meest prestigieuze architectuurprijzen van Europa.
Het opvallendste kenmerk is de gevel: grote glaspanelen waarvan het kleurenpalet is geïnspireerd op een van de glas-in-loodramen van de kathedraal van León, gedigitaliseerd en vertaald naar architectuur. Meer dan zevenhonderd jaar scheiden beide gebouwen, en beide spreken de taal van het licht dat door gekleurd glas valt.
Hoogtepunten
- Gevel van gekleurde glaspanelen, geïnspireerd op een glas-in-loodraam van de kathedraal
- Mies van der Rohe-prijs voor hedendaagse architectuur van de Europese Unie (2007)
- Open zalen met ruitvormige plattegronden, zonder vaste route
- Wisselende tijdelijke tentoonstellingen van actuele kunst
- Cultureel geheel met het Auditorio Ciudad de León, van dezelfde architecten
Het MUSAC, Museo de Arte Contemporáneo de Castilla y León, is het hedendaagse gebouw dat het best uitlegt wat te zien is in de noordelijke stadsuitbreiding van León. Het werd geopend in 2005, een werk van het architectenbureau van Luis Mansilla en Emilio Tuñón, en kreeg in 2007 de Mies van der Rohe-prijs. De geschiedenis van het MUSAC en zijn architectuur worden het best begrepen door de plek te bezoeken met de audiogids, die gevel, zalen en plein tot één draad verbindt. Aan de oever van de Bernesga biedt het Klooster van San Marcos, van plateresk tot hedendaags, het historische tegenwicht, en de Casa Botines van Gaudí deelt met het museum de belangstelling voor auteursarchitectuur in León.
Een glas-in-loodraam uit de 21e eeuw
MUSAC
Samenvatting van deze stop
Voor het museum verrijst een gevel van grote panelen van gekleurd glas. Het kleurenpalet is niet toevallig: het is rechtstreeks geïnspireerd op een van de glas-in-loodramen van de kathedraal van León, gedigitaliseerd en vertaald naar architectuur. Het resultaat is een gebouw met een volledig actuele uitstraling dat kijkt naar de gotische traditie van de stad.
Het MUSAC werd in 2005 geopend in de noordelijke stadsuitbreiding en ontworpen door Luis Mansilla en Emilio Tuñón. In 2007 ontving het de Europese Prijs voor Hedendaagse Architectuur van de Europese Unie, de Mies van der Rohe-prijs, een van de meest prestigieuze architectuurprijzen van Europa.
Onder wie het gebouw kennen, raadt men soms aan het twee keer te zien: overdag, wanneer de kleuren oplichten in de zon als de ramen van een kerk, en ’s nachts, wanneer het licht van binnenuit komt en de gevel verandert in een gekleurde lantaarn voor de hele wijk. Het verrassendste detail van deze gevel komt aan het licht wanneer je de vertelling ter plaatse beluistert.
Zalen voor de kunst van nu
Zalen van het MUSAC
Samenvatting van deze stop
Binnen is het museum opgezet als een reeks zalen met een open plattegrond en ruitvormige vormen. Er is geen vaste route: de ruimtes sluiten open op elkaar aan en zijn bedoeld voor installaties en wisselende tentoonstellingen.
De collectie bestaat uit hedendaagse kunst, vooral van de laatste decennia, met als doel de meest actuele stromingen te tonen. Daar komen de wisselende tijdelijke tentoonstellingen bij, zodat wat in de zalen te zien is in de loop van het jaar verandert.
De cirkel van het glas
Plein van het MUSAC
Samenvatting van deze stop
Het toegangsplein verbindt het museum met het nabijgelegen Auditorio Ciudad de León, eveneens een werk van Mansilla en Tuñón. Samen vormen ze een cultureel geheel in het noorden van de stad, en vanaf deze open ruimte is het gebouw als geheel te overzien.
Met zijn gevel van gekleurd glas sluit het MUSAC, op meer dan zevenhonderd jaar afstand, aan bij de traditie van het gotische glas-in-lood die de kathedraal beroemd maakte. Verteld wordt dat de architecten een van die ramen namen, fotografeerden, er het kleurenpalet uit haalden en dat tot palet van de gevel maakten; zo, zegt men, begon het glas dat de gelovigen van de dertiende eeuw verlichtte opnieuw te stralen in een kunstmuseum van vandaag. De audiogids bewaart voor dit punt de afsluiting van de wandeling.
