Nationaal park
Audiogids Nopparat Thara-strand (Hat Nopparat Thara)
Het oude strand van de droge kreek van Krabi: drie kilometer zand en casuarina's waar eb paden opent naar de eilandjes en waar het nationaal park zetelt dat ook de Phi Phi-eilanden beheert.
- 45 min audio
- Strand en nationaal park
Nopparat Thara beslaat een strook goudkleurig zand in het subdistrict Ao Nang, op 18 km van Krabi Town, beschaduwd door bosjes casuarina's en bezocht door Thaise families met picknicks. De oude volksnaam, Hat Khlong Haeng, ‘strand van de droge kreek’, beschrijft het wezenlijke: bij eb valt de kreek die van de bergen in het noorden afdaalt droog en laat ze een brede strook zand zichtbaar die de zee in loopt.
Achter het zandstrand gaat een grotere schaal schuil. Aan de noordkant staat het hoofdkantoor van het nationaal park Hat Noppharat Thara–Mu Ko Phi Phi, opgericht in 1983, dat zo'n 388 km² beslaat tot aan de Phi Phi-eilanden. Op de boulevard portretteert bovendien een reuzenschelp van 7,5 m hoog een eetbaar weekdier dat een typische delicatesse van Krabi is.
Hoogtepunten
- Hoi chak tin — beeld van 7,5 m hoog op de boulevard
- Eb — zand en slik bloot, met rifreigers
- Eilandjes voor het parkkantoor, bij eb te voet bereikbaar
- Nationaal park van 1983 — zo'n 388 km² tot aan de Phi Phi-eilanden
- Rivierpier — longtails en speedboten naar Phuket en andere eilanden
Wat te zien aan het Nopparat Thara-strand in Krabi begint met een paradox: een strand dat wordt bepaald door het water dat zich terugtrekt. Drie kilometer zand en casuarina’s ten noorden van Ao Nang, met Thaise picknicks in de schaduw, die bij eb bijna zonder zee komen te liggen en paden naar de eilandjes openen. Achter dat uiterlijk van een familiestrand verenigt de geschiedenis van Nopparat Thara een naam als van een juwelier, een beeld van 8,5 miljoen baht, de vastelandsrand van een nationaal park dat tot Phi Phi reikt en een afwezigheid die je niet met het blote oog ziet. De volledige route, van zo’n 45 minuten, beleef je het best met de audiogids op het strand zelf. Het is de noordelijke buur van het Ao Nang-strand in dezelfde baai, en de geologie van deze kust van Krabi heeft haar andere gezicht in de Fossiele schelpenbegraafplaats.
Een reuzenschelp die in sprongen vooruitkomt
Wing Shell
Samenvatting van deze stop
De eerste halte ligt op het plein van de reuzenschelp, op de boulevard van Ban Khlong Haeng, met parkeerplaatsen eromheen. Het beeld van de hoi chak tin is 7,5 m hoog en heeft een basis van 6 x 14 m, en werd opgericht door het OAT van Ao Nang binnen het beleid ‘Krabi, kunststad’. Het kostte 8.540.900 baht en werd gebouwd tussen 24 november 2020 en 20 augustus 2021, met een contract van 270 dagen.
Het afgebeelde dier is Laevistrombus canarium, een eetbare zeeslak die een typische delicatesse van Krabi is en alleen voorkomt in de zeeën van Krabi en naburige provincies. In het Thai heeft hij nog twee volksnamen: hoi sang tin diao, ‘schelp met één voet’, en hoi sang kradot, ‘springschelp’. De namen beschrijven zijn manier van bewegen: hij drijft zijn sikkelvormige operculum in het zand, strekt zijn voet en werpt de schelp in sprongen naar voren, vaker wanneer er een roofdier in de buurt is. Het is bovendien het officiële waterdier van de provincie Krabi.
Het dorp, Ban Khlong Haeng, bewaart de oude naam van de ‘droge kreek’. Het werk was ook niet vrij van controverse: in 2021, midden in de pandemie, werd het bekritiseerd dat dat geld niet naar vaccins voor de buurtbewoners ging, en de burgemeester van het OAT antwoordde dat het een post voor toeristische ontwikkeling was, goedgekeurd na lokaal overleg, die niet voor dat doel kon worden gebruikt. Wat het meest verrast aan deze roerloze reus, wordt onthuld wanneer je er ter plekke naar luistert, met de schelp voor je.
De eb die het strand zijn naam gaf
Rij casuarina's
Samenvatting van deze stop
De tweede halte ligt onder de rij casuarina’s, met uitzicht op zee. Het is de schaduw waar picknicks worden opgezet, op een strand van 3 km goudkleurig zand, al schommelen de bronnen tussen ‘meer dan 1 km’, ‘bijna 3 km’ en ‘3 km’. Hat Khlong Haeng, ‘strand van de droge kreek’, was de oude volksnaam: bij eb valt de kreek die van de bergen in het noorden afdaalt droog en laat ze een brede strook zand achter die de zee in loopt.
Op die vlakten van zand en slik zie je het hele jaar rifreigers (Egretta sacra) in hun twee kleurvormen, donker en wit, en de halsbandijsvogel duikt erop af om krabbetjes te vangen. De officiële naam, Nopparat Thara (นพรัตน์ธารา), behoort tot een ander register: ze verenigt nopparat, de ‘negen edelstenen’ van de Thaise traditie (diamant, robijn, smaragd, gele saffier, granaat, donkere saffier, parel, zirkoon en kattenoog), en thara, ‘stroom’ of ‘beek’. Dat wil zeggen: ‘de stroom van de negen edelstenen’.
Twee namen voor dezelfde bedding: een van de buurtbewoners, die spreekt van een kreek zonder water, en een geleerde, die er een beek van negen edelstenen van maakt. Welke van de twee de bedding bij eb meer recht doet, laat de vertelling over aan wie het ter plekke bekijkt.
Een nationaal park dat zijn schildpadden verloor
Hoofdkantoor van het nationaal park Hat Noppharat Thara - Mu Ko Phi Phi
Samenvatting van deze stop
Aan de noordkant van het strand staat het hoofdkantoor van het nationaal park Hat Noppharat Thara–Mu Ko Phi Phi, met de gebouwen van het bestuur. Ervoor rijzen drie eilandjes op, en het dichtstbijzijnde is bij eb te voet te bereiken. Volgens de parkchef in juli 2020, Worapot Lomlim, is het strand daar ondiep en kun je bij eb naar de 2 eilanden ervoor lopen, afhankelijk van het getijdenschema van elke dag; een ornithologische bron spreekt daarentegen van drie eilandjes waarvan alleen het dichtstbijzijnde te voet bereikbaar is.
Het park werd op 6 oktober 1983 opgericht als beschermd gebied van IUCN-categorie II, met koraalriffen, en beslaat 242.437 rai, zo’n 388 km², van dit vasteland-strand tot aan de Phi Phi-eilanden. Tussen oktober 2015 en augustus 2016 had het de hoogste inkomsten van de 147 nationale parken van Thailand: 502.780.516 baht.
In die trots sluipt een verlies binnen. Hoewel het strand deel uitmaakt van een nationaal park, staat de vastelandsstrook vol hotels, winkels en andere gebouwen, en kunnen zeeschildpadden er niet meer nestelen, zoals op veel vergelijkbare stranden in de regio is gebeurd. Op papier beschermd sinds 1983 en gesloten voor de schildpadden die er vroeger kwamen om hun eieren te leggen: wat in dit zand ontbreekt, vertelt evenveel als wat je ziet.
De rivier die naar Phi Phi leidt
Noppharat Thara Pier
Samenvatting van deze stop
De laatste halte komt aan bij het begin van de pier van Nopparat Thara. Een rivier splitst het strand in twee helften en daar ligt de pier van Hat Nopparat Thara, van waaruit longtails en speedboten naar Phuket en andere eilanden vertrekken, met bemanningen die afvaarten voorbereiden. De westelijke helft behoort al tot het naburige subdistrict Nong Thale en is bijna helemaal bos.
Die rivier is de poort naar het eilanddeel van hetzelfde park. Bij de tsunami van 2004 kwamen van de zo’n 10.000 mensen die op de Phi Phi-eilanden waren, 850 om het leven en raakten 1.200 vermist, een herinnering die de routine van de boten begeleidt.
Er is bovendien een waarschuwing die het zand niet laat zien. De ondiepte die aansluit op het vaarwater eindigt in een abrupte afgrond naar diep water met snelle stroming, en in 2020 vroeg het park om op die plek niet te zwemmen en op kinderen te letten. De details van die blik op open zee worden aangevuld met de vertelling op de pier zelf.
