Dorp op palen
Audiogids Kampong Phluk
Een heel vissersdorp op palen van 6 tot 9 meter aan de oever van het Tonlé Sap, waarvan het landschap elk jaar volledig verandert: in het regenseizoen komt het water onder de vloeren en staat het bos onder water; in het droge seizoen staan de palen boven de modder.
- 120 min audio
- Dorp op palen
Kampong Phluk, in het Khmer ‘Haven van de Slagtanden’, is een commune van het district Prasat Bakong, op zo’n 30 km ten zuidoosten van de stad Siem Reap. Het ligt tussen mangroven, waar de rivier Tahas in het Tonlé Sap-meer uitmondt. Veel van zijn huizen rusten op palen van 6 tot 9 meter om het verschil in waterstand tussen het natte en het droge seizoen op te vangen. In 2019 telde de commune 911 gezinnen en 3.707 inwoners, verdeeld over drie dorpen: Tnaot Kambot, Dey Krahom en Kok Kdol.
De bootroute verbindt de aanlegsteiger, het centrale kanaal tussen hoge huizen, een beschilderde pagode op het enige eiland zonder palen, een overstroomd bos dat in roeiboten wordt doorkruist en een drijvend restaurant aan het meer. Wat in sommige aanbiedingen als drijvend dorp wordt aangekondigd, is in werkelijkheid een dorp op palen, anders dan de woonboten van andere plaatsen aan het meer. Dat ritme van het water is hetzelfde dat Angkor in stand hield en dat nu een groot deel van Cambodja voedt.
Hoogtepunten
- Huizen op palen van 6 tot 9 meter
- Wat Kampong Phluk, pagode met beschilderde muren en dak
- Overstroomd bos dat in roeiboten wordt doorkruist
- Het Tonlé Sap, een meer dat elk jaar zijn oppervlakte vermenigvuldigt
- De legende van de slang Naga en het waterfestival
Wat te zien bij Kampong Phluk begint met begrijpen van het water. Dit vissersdorp aan het Tonlé Sap, op zo’n 30 km ten zuidoosten van Siem Reap, leeft op het ritme van een meer dat in het droge seizoen ongeveer 2.500–3.000 km² beslaat met een typische diepte van 1 meter en dat met de regens 9–14 meter bereikt en tot 16.000 km². De geschiedenis van Kampong Phluk is die van een gemeenschap die zich aan die polsslag aanpaste: hoge huizen op palen, garnalenvangst in het natte seizoen en landbouw in het droge. De volledige ervaring beleef je door het te doorlopen met de audiogids, die in vijf haltes bijeenbrengt wat het landschap laat zien en wat erachter schuilt. Tegenover het stadsleven van Psar Chas toont dit dorp het Tonlé Sap, het meer dat Angkor Wat voedde.
Een rivier die van richting verandert
Kaartjesloket van Kampong Phluk
Samenvatting van deze stop
Het beginpunt is de aanlegsteiger van de motorboten. Vanaf daar versmalt het kanaal tussen oevers van begroeiing voordat het zich opent naar de eerste huizen. De naam van het dorp zelf, ‘Haven van de Slagtanden’, kondigt een plek aan die voor het leven op het water is gemaakt.
De rivier Tonlé Sap, van 115 km, stroomt zes maanden per jaar van de Mekong naar het meer en de andere zes in tegengestelde richting: het meer vult zich met de zwelling van de Mekong en geeft haar daarna het water terug. Die heen-en-weerbeweging verbaasde al Henri Mouhot, de Franse natuuronderzoeker die in zijn reisverslag van 1864 het grote meer van Cambodja beschreef, dat hij Touli-Sap noemde, en opmerkte dat de zwelling vooral van de stroom van de Mekong kwam.
Hoe die richtingsverandering er vanaf het water uitziet, en welk detail van de zwelling vaak onopgemerkt blijft, is bewaard voor de vertelling bij de aanlegsteiger zelf.
Huizen op de hoogte van een derde verdieping
Kampong Phluk
Samenvatting van deze stop
In het centrale kanaal staan huizen van hout en plaatstaal op palen van 6 tot 9 meter, hoewel andere versies spreken van 5 tot 6 meter. In het droge seizoen zie je ze helemaal, met ladders die tot in de modder reiken; in het regenseizoen komt het water dicht bij de vloeren.
Het dorp wordt vaak als drijvend aangekondigd, maar het is een dorp van huizen op palen, anders dan de woonboten van andere plaatsen aan het meer. Zijn kalender wordt bepaald door de waterstand: de gemeenschap leeft vooral van de visserij, voornamelijk garnalen, in het natte seizoen, van mei tot oktober. Van november tot april, wanneer de rivier zakt, bewerken veel bewoners het land om hun inkomsten aan te vullen.
In 2019 telde de commune 911 gezinnen en 3.707 inwoners in drie dorpen: Tnaot Kambot, Dey Krahom en Kok Kdol. In maart 2008 was de geschatte bevolking 2.781 inwoners.
Een beschilderde pagode op de enige vaste grond
Wat Kampong Phluk
Samenvatting van deze stop
In het centrum van het dorp ligt een klein eiland met de enige gebouwen van Kampong Phluk die niet op palen rusten. Daar staat Wat Kampong Phluk, de pagode vlak boven de aanlegsteiger, met alle muren en het dak bedekt met schilderingen.
Die vaste grond is ook het centrum van het geestelijke leven van het dorp. Volgens de gedocumenteerde overlevering van de dorpen aan het Tonlé Sap trekken de bewoners na de rijstoogst in processie naar de tempel, lopen er drie keer omheen en overhandigen offers, kathen genoemd, aan de monniken, die ze met zegeningen beantwoorden. Het feest dient bovendien als rust na de oogst en als gelegenheid om samen te komen.
De viskwekerij onder de bomen
Overstroomd bos van Kampong Phluk
Samenvatting van deze stop
Naast het dorp strekt zich een overstroomd bos uit dat in roeiboten wordt doorkruist, voor zo’n 10 dollar. Het lawaai van de motor maakt plaats voor de stilte van de roeiriem tussen stammen die in het regenseizoen half onder water staan. In het bos ligt ook een drijvend platform met bar.
Deze overstroomde bomen vervullen een essentiële functie: bij de zwelling voert het water van de Mekong enorme hoeveelheden jonge vis het Tonlé Sap in, die in de overstroomde bossen en onder water gelopen vlakten onderdak en voedsel vinden. Het is een kwetsbaar evenwicht. In juli 2020 bereikte de waterstand van het Tonlé Sap, door El Niño en het opstuwen van dammen in de zijrivieren van de Mekong, het laagste punt voor die data in 60 jaar.
Een meer dat ademt en een slang die het uitspuugt
Crocodile Restaurant and Farm
Samenvatting van deze stop
Bij het verlaten van het bos biedt een drijvend restaurant uitzicht op het meer: een watervlak zonder zichtbare oever in het regenseizoen, of ver teruggetrokken en ondiep in het droge seizoen. Die jaarlijkse uitbreiding, van tussen 2.500–3.000 km² tot wel 16.000 km², droeg Angkor, het grootste preïndustriële nederzettingencomplex uit de geschiedenis. Nu leven zo’n 1,2 miljoen mensen van de visserij, die 60 % van de eiwitten levert die de bevolking van Cambodja consumeert.
Volgens een gedocumenteerde overlevering van het Tonlé Sap heeft de heen-en-weerbeweging van het meer een verantwoordelijke: de Naga, de slang van de wateren, die aan het einde van het regenseizoen het meer naar zee uitspuugt en de vissen naar de Mekong drijft. De kanoraces waarmee het waterfestival wordt afgesloten, worden ter ere van die slang gehouden.
Bon Om Touk duurt drie dagen en viert het einde van het regenseizoen en de richtingsverandering van de rivier. Het valt op een volle maan eind oktober of begin november, en de exacte datum hangt af van het einde van de moesson. Al in 1873, onder het bewind van Norodom, illustreerde een Franse publicatie een Cambodjaanse wedstrijdboot.