Monumentale Boeddha
Audiogids Grote Boeddha van Phuket (Phra Phutta Ming Mongkol Eknakiri)
Een zittende Boeddha van 45 meter, bekleed met wit Birmees marmer, kroont de heuvel van Nakkerd. Duizenden giften en ondertekende plaquettes hebben hem gebouwd, en de berg die hem draagt eiste uiteindelijk zijn tol.
- 60 min audio
- Birmees marmer en naga-legende
De eerste steen werd gelegd op 26 mei 2002 en het budget van 30 miljoen baht werd bijeengebracht met giften van de bevolking. Het resultaat is een betonnen kern van 45 meter hoog en 25,45 meter breed, bekleed met wit marmer van het jadetype Suriyakanta, waarvan ongeveer 135 ton uit Myanmar werd ingevoerd. Het is het hoofdbeeld van de tempel Wat Kitti Sangkharam, bekend als Wat Kata.
Het monument heeft twee gezichten. Volgens de legende is deze top de plek waar enkele naga’s in licht herboren werden nadat zij de Boeddha hadden gehoord. In augustus 2024 braken na zware regenval modderstromen los net onder het standbeeld, waarbij 13 mensen omkwamen. Het terrein bleef 18 maanden gesloten en ging op 3 maart 2026 weer duurzaam open.
Hoogtepunten
- Trap van 94 treden, bewaakt door twee naga-slangen
- 45 meter wit Birmees marmer, plaat voor plaat
- Rond uitkijkpunt over Kata, Kata Noi en de baai van Chalong
- De aardverschuiving van 2024 en de heropening van 2026
Wat te zien bij de Grote Boeddha van Phuket begint met de cijfers: 45 meter hoog, een betonnen kern bekleed met wit Birmees marmer en een fundering die met 50 gewapende betonpalen van 12 meter diep in de berg is verankerd. Generaal Phijit Kulawanich, lid van de Geheime Raad van de koning, legde op 26 mei 2002 de eerste steen, en de bouw werd met giften bekostigd. Wie de geschiedenis van de Grote Boeddha van Phuket naslaat, vindt er bovendien een legendarische heuvel, een koninklijke opdracht, een titel van boeddhistische schat en een sluiting van 18 maanden. De volledige ervaring beleef je het best met de audiogids. Samen met Wat Chalong vormt hij de twee grote boeddhistische plekken in het zuiden van het eiland, en onder de grote monumenten van Phuket komt daar het Heldinnenmonument bij.
Twee slangen op de Nagaheuvel
Trap van de twee naga’s
Samenvatting van deze stop
De wandeling begint aan de voet van de naga-trap, waar twee slangen de 94 treden bewaken die van het terras naar de basis van de Boeddha leiden. Sommige bezoekers tellen er 97, een klein verschil dat deel uitmaakt van het plaatselijke gesprek. Van daaruit is het standbeeld recht van voren te zien: 45 meter hoog en 25,45 meter breed, met het gezicht 19 graden naar het noordoosten gericht, naar de baai van Chalong.
De officiële naam, Phra Phutta Ming Mongkol Eknakakiri, is een mengeling van Thai, Sanskriet en Pali en betekent ‘de geliefde en gunstige Heer Boeddha op de Nagaheuvel’. De plaatselijke legende verklaart de naam van de berg, Nak Kerd, ‘waar de naga’s geboren worden’. Volgens het verhaal kwam de Boeddha aan op de kust van Phuket, besteeg op uitnodiging van de goden en de naga’s deze top en predikte voor hen. De naga’s die de leer begrepen, werden in de hemel herboren met een lichtend lichaam, en de dorpelingen die de gloed zagen, noemden de berg ernaar.
Het standbeeld is het hoofdbeeld van de tempel Wat Kitti Sangkharam, bekend als Wat Kata. Waarom juist deze trap door twee slangen wordt bewaakt, is een detail dat pas betekenis krijgt wanneer de vertelling ter plaatse wordt beluisterd.
Duizenden namen onder het witte marmer
Big Buddha Phuket
Samenvatting van deze stop
Aan de basis, tegenover het gezicht van de Boeddha, valt de reus uiteen in duizenden witte marmeren platen waarvan de voegen van dichtbij te zien zijn. De bekleding is een marmer van het jadetype Suriyakanta, waarvan ongeveer 135 ton uit Myanmar werd ingevoerd. Het budget bedroeg 30 miljoen baht en de bouw begon in het boeddhistische jaar 2545 (2002), gefinancierd met giften van de bevolking.
De manier van fondsenwerving heeft een eigen kenmerk: bezoekers sponsorden marmeren platen en schreven er hun naam op voordat die in het bouwwerk werden opgenomen. Op het voetstuk van gestileerde lotussen, in het boeddhisme het symbool van de zuiverheid van de geest, bestaat het standbeeld zo ten dele uit anonieme namen.
Het geheel is bovendien niet op deze top ontstaan. Volgens de versie die in de omstreden geschiedenis van het monument wordt aangehaald, begonnen de werken bij het strand van Kata en dwong de omvang van het project om ze te verplaatsen naar de heuvel van Nak Kerd, op grond die een gelovige aan de tempel had geschonken. In maart 2007 werd het aangekondigd als de grootste zittende Boeddha ter wereld in deze houding, een recordambitie die de tijd heeft bijgesteld. Een kleine kwestie van datering hoort bij het monument: sommige bronnen plaatsen de start in 2004, terwijl de eerste steen en andere uitgaven naar 2002 wijzen.
De berg die onder de Boeddha bezweek
Terras aan de achterzijde met uitzicht op Kata
Samenvatting van deze stop
Het terras aan de achterzijde biedt een stillere sfeer, met de beboste helling in zicht. Het standbeeld werd gebouwd binnen het nationale bosreservaat Khao Nak Kerd, met toestemming van het Koninklijk Bosbouwdepartement van Thailand. Die helling is ook het toneel van de recentste wond van de plek.
Op 23 augustus 2024 braken na zware regenval modderstromen los net onder de Grote Boeddha. Er kwamen 13 mensen om het leven, een Russisch echtpaar, negen Birmese arbeiders en twee Thai, en 209 huishoudens werden getroffen. In diezelfde maand diende het Bosbouwdepartement bij de politie van Phuket een klacht in tegen de voorzitter van de Stichting van de Grote Boeddha wegens vermeende bezetting van gronden van Khao Nak Kerd; de toegestane bebouwbare oppervlakte bedroeg 2,4 hectare.
De verantwoordelijkheid voor de aardverschuiving is omstreden. Het kappen van bomen op de berg werd aangewezen als verzwarende factor en de stichting werd beschuldigd van overschrijding van wat was toegestaan, maar het debat is nog niet gesloten en de vertelling ter plaatse presenteert het met die nuance.
Phra Yai, boeddhistische schat heropend met Makha Bucha
Kleine tempel en bouwzaal
Samenvatting van deze stop
De afdaling leidt langs een kleine tempel met monniken en amuletten en langs een zaal met informatie over de bouw. Onder het platform liggen nog onvoltooide werken, ruim twintig jaar na de eerste steen. Hier passen twee prestigieuze mijlpalen: de Grote Boeddha werd opgedragen tijdens de koninklijke ceremonie voor de 80e verjaardag van koning Bhumibol Adulyadej op 5 december 2007, en in 2008 verklaarde de Opperpatriarch van Thailand, Somdet Phra Yanasangwon, het standbeeld tot ‘Boeddhistische schat van Phuket’.
Het terrein sloot op 23 augustus 2024. Op 1 januari 2026 ging het slechts drie dagen weer open en op 3 maart 2026, de dag van Makha Bucha, opende het duurzaam opnieuw, na 18 maanden sluiting en 25 voorwaarden van het Bosbouwdepartement.
Niemand gebruikt in Phuket de lange officiële naam: het standbeeld is Phra Yai, ‘de grote Boeddha’, of Luang Pho To Phuket. Volgens een oud Thais gezegde is wie in Phuket is en de Grote Boeddha nog niet heeft beklommen, nog niet echt op het eiland aangekomen. De afsluiting van de wandeling speelt met dat idee.
